All posts by sanil

Happy Onam!

What is Onam? A short intro
It is a festival of truth, harmony and happiness.
There is very nice story behind Onam festival. It goes like this (I tried to make it very short!!):

There was an asura(demon) king who was very generous and great. He made his kingdom (belief in the region of Kerala 🙂 like a heaven. However Devas got scared that he is making earth also heaven and soon become a threat to devas.
They immediately approached God Vishnu (solution to everything!:
). Vishnu took one avatar called Vamana (poor & dwarf Brahmin) and came to Mahabali. King asked what help Vamana needed. Vamana asked 3 feet of land for him to do prayers and meditation. Mahabali happily agreed (though he knew that it is God Vishnu came for a purpose!). Vamana all of sudden grew in size and covered everything the king ruled in just two steps and third step, there is no space. To keep his word and honour, Mahabali offered his head for the third step. Vishnu became happy and impressed on Mahabali’s gesture and asked him what blessing he wants. Mahabali told, once in a year, he wants to come back and see his people. This homecoming is celebrated as Onam. So Onam is the time when Mahabali visits us to see whether we are happy! So during Onam, people take new clothes, prepare good food/feast, no lies or cheating (very important ;)), play lot games, make floral decorations(pookkalams)…..and be happy to show Mahabali that, all of us are happy and together!

It is a 10 days of festival. Today is the main day – Thiruvonam when Mahabali arrives….

Mahabali, despite being a demon king, was said to be generous and benevolent. His rule is likened to the golden era. Because of this, his return every year is so widely celebrated. The festival is celebrated in the Malayalam calendar month of Chingam. Onam is also a harvest festival.

You can find more details in my blog here : (you can find pictures and details of each day and some stories!)


Once again, wish you all a very happy Onam!


I pruned most of the branches ( all 🙂  ) of the Bougainvillea.

My wife felt so sad…almost cried…

I told her, in 3 weeks, you will cry in ecstasy. Not sure whether it gives any relief to her today!

I said sorry to the Bougainvillea. Not sure whether it understands me today!

But, I could see….my wife was crying in ecstasy looking at those light- green lovely baby leaves…!

“What are you dreaming after cutting down and killing my Bougainvillea”

She was furious!

Time for a toilet break! 😉


അറിയാത്തതറിയുന്നത് അറിവ്
അറിയേണ്ടതറിയുന്നതും അറിവ്

അറിയുന്നതറിയുന്നത് അറിവ്
അറിയില്ലെന്നറിയുന്നതും അറിവ്

അറിവാണ് അറിവെന്നും
അറിവില്ലായ്മ അറിവെന്നും
അറിവല്ല എല്ലാമെന്നും
അറിയുമ്പോൾ തെളിയും അറിവ്!

കറുപ്പിലും വെളുപ്പിലും തെളിച്ചമുണ്ടത്രെ!
അറിവെല്ലാം തെളിയട്ടെ; തെളിവറിവായിരിക്കട്ടെ!

Photo Courtesy : Free Licensed (CC0)


Did you know 52% of our soil is degraded & 2 billion people suffer from nutritional deficiencies?

Let us support the #SaveSoil movement because it is important to leave behind soils capable of producing nutritious food & sustaining all life for our children & generations to come. Learn more on & share this with everyone you know.

Watch the core message of the #SaveSoil Movement:

More info :

കറുപ്പും വെളുപ്പും (zeptory)

കറുത്ത ചെക്കനും പെണ്ണും.

ശരിക്കും കറുത്തിട്ടാണ് നിറം!
അവർ സ്നേഹിക്കുന്നവർ.

കണ്ണിൽ കണ്ണിൽ നോക്കി, അവർ ചിരിച്ചു; വെളുത്ത ചിരി!

zeptory: A new word created for a very very small story, but sows a thought-provoking seed!

Zepto =10−21

There are other zeptories from pebbles here

പേരില്ലാ കവിത!

ആദ്യമെന്നും പേരിടും,
പേരിൽ നിന്നേ തുടങ്ങൂ!
പേരിൽ ആണല്ലോ എല്ലാം!

ഒരിക്കൽ എനിക്കെഴുതണം
ഒരു പേരില്ലാ കവിത;
ഒരു പേരിൽ എന്തിരിക്കുന്നു!

പേര്, വിളിക്കുവാൻ മാത്രമെങ്കിലും,
വിളികളിൽ ഏറെ നാം നിറക്കുന്നു;
ഒടുവിൽ പേരിൽ നാമൊതുക്കുന്നു!

തമ്മിൽ നാം വിളിച്ചോതുന്നു,
എന്നെയും നിന്നെയും നിർവ്വചിക്കാൻ;
നിർവ്വചനങ്ങൾ എന്നും തീർക്കപ്പെടുന്നു!

പേരും നിർവ്വചനങ്ങളും വിളികളും,
ഒന്നും ഒതുക്കാത്ത കവിതയെ
ഞാൻ പേരില്ലാ കവിത എന്ന് പറഞ്ഞു!

പിന്നീട് പേരില്ലാ കവിതയും
അങ്ങനെ വിളിക്കപ്പെട്ടു;
വിളികളിൽ ആ കവിതയും മരിച്ചു!

With My Father!

Nice beach!
Talking and Walking
With you, I was safe;
Happy and learning!

Beautiful Garden!
Tilling and toiling
With you, I was joyful;
Connected and bound to!

Needy Street!
Serving and Giving
With you, I was soulful;
Growing boundless!

Never could I walk with you
To that nice beach;
Never to that garden;
Never to that street!

I then longed a lot,
The beach, the garden
And the street walking;
You then could not!

Still you taught me
How to be happy,
How to be caring, and,
What is in giving!

You were busy!
All the time hectic!
Before that fiery oven
At that little cafe!

Later, you became busier!
At that big iron gate
Securing the big play house!

I was safe
I was learning
I was happy;
Eating, Sleeping
And Growing!

On that day,
Severe pain you were in;
Breathless and restless!
Said I, “You will be alright!”
You did look at me,
Stayed for a while;
The silence was horrible;
Yet you blessed!

*** *** ***
Papa, today beach for sure!”
I looked at my little one,
He smiled, I joined!

Just a Pen!

He could not find one.

So many here and there, but nowhere to be found when needed! Many of them are still new. Never utilized any of them to the best!

A few years back he had  just the one, only that one pen. It was always available; he used it to the best, refilled on time and valued it the most!

Search is on!

He tried most of the ‘probable’ places . Even the most common red one is also missing! “Where did I keep it?”

I must keep just one always here! He planned!

Search continues, at least for that red one!

Picture : Designed in Canva

ഒന്നും മിണ്ടാത്ത നോവ്.

പറയുവാൻ വയ്യാത്ത നോവാണെന്റെയുള്ളിൽ
കരയുവാൻ വയ്യാത്ത നോവാണെന്റെയുള്ളിൽ
പെയ്തൊഴിയാതെ കൂടിയിരുണ്ട,
മൗനമായ് മാനമായ് ഞാൻ!
വർഷങ്ങൾ വന്നുപോയെങ്കിലും
വർഷമായി ഒഴിഞ്ഞു തീരാതെ,
പകലിന്റെ നടനമായ്,
രാവിന്റെ ഒളിക്കലായ്,
അണക്കുള്ളിലായ് കെട്ടികൂടിയ
ഞെരുക്കമായ്, ഭ്രമമായ് ഞാൻ!
ഊതി പുകച്ചൂ ഞാൻ,
കത്തിയാളാതെ കരുതീ ഞാൻ,
ഊമയായ് എൻ നോവെന്റെ
കരിയാളിയ കരളിൽ
വിതുമ്പാതെ വെമ്പി;
കാഴ്ചകൾക്കൊന്നുമേ നില്കാതെ,
പുകപുതപ്പിൽ പകച്ചു.
ഒടുവിൽ നോവെന്റെ
നാടിയിടിപ്പിനൊപ്പം യാത്രയായ്;
കരയാത്ത എന്റെ നോവിനായ്
ഇന്ന് എന്തിനോ അവരൊക്കെ
കണ്ണുനീർ വാർത്തു; ഒത്തിരി!
ആരും കാണാതെ ഞാനും യാത്രയായ്!