Magic Wand!

They smile, always an enlightening one!
They live, a life for all around!
They give, a handful to amaze you!
….and
Their life with a magic wand

To let life go on!

Keep Smiling…Keep Shining…


photos: Shot at our garden using Honor 8 Pro

Advertisements

വഴികൾ

road

ഈ ഒരു വഴി, ചേരും
പലവഴികളിലേക്കായ്…
ആ പലവഴികൾ
ചേരും, ഒരു വഴിയേ…!
പല വഴിയേ, പല വഴികൾ!
ചേരുന്നത്, എല്ലാം, ഒരു വഴിയേ!
*                 *                   *                         *

നഴ്സറിയിൽ പഠിക്കുന്ന കുഞ്ഞുമോൻ, കാർ റോഡിലേക്ക് ഇറങ്ങിയപ്പോൾ മുതൽ
പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു : “ചേട്ടാ, ഈ വഴി എന്റെ സ്കൂളിലേക്കുള്ളതാ. എന്തിനാ ഇന്ന് നമ്മൾ സ്കൂളിൽ പോണേ? ഇന്ന് സൺ‌ഡേ ഹോളിഡേ അല്ലേ?!”
ചേട്ടൻ: “എടാ, ഈ റോഡ് നിന്റെ സ്കൂളിലേക്ക് മാത്രമല്ല പോകുന്നെ…”

വാദ-പ്രതിവാദം കുറേ നേരം തുടർന്നു! പിന്നെ എപ്പോഴോ രണ്ടുപേരും ഉറങ്ങി!

ആരോ നിയന്ത്രിക്കുന്നെന്ന തോന്നലോടെ കാർ പാഞ്ഞു!
കാർ ഓടിക്കുന്നെന്ന ഭാവത്തോടെ ഞാനും!
വഴികൾ എന്നെ അലട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
പക്ഷെ പിന്നെ തോന്നി, കുഞ്ഞുമോനും ശരി തന്നെ…..;
കുട്ടികൾ രണ്ടുപേരും ശരിയാണ്! അവരാണ് ശരി!
പല വഴിയേ, പല വഴികൾ! ചേരുന്നത്, എല്ലാം, ഒരു വഴിയേ!


pic : Google Free Licensed

Deflected Reflections!

reflections2

Reflection in the mirror
Daily he digs deep!
Looks young as yesterday?
Looks young as today morning?
The mirror just reflects;
Deflected in him!

New mirror,
New reflection
Old soul, old mind and body
The mirror just reflects;
The way he deflects!

Lives eternal;
Does what not!

Wrinkled skin;
Visible bones;
White hairs;
Cracked lips;
Teeth scarce;
Deep eyes;
Shallow sight!

“Hey, You look so young”
His younger commented!!
He towed him to the mirror
He towed him to the deflections!

Buried rays want a resurrection,
Yet succumbed!

Mirror asked:
“Shall I reflect your life? “
He said:
” Wait, let me blacken my hairs!!”


pic: Google Free Licensed

വിട്ടയയ്ക്കുക!

father-mother-son

ദൂരെയെങ്കിലും, മിന്നി മിന്നി,
വർണമായ് എന്നെ മൂടും!
ഒരുവേള പോലും കാണാതെയെങ്കിലും,
ഇളംകാറ്റായ് എന്നിലൊഴുകും..!

കൂരിരുൾ വഴികളിൽ,
ഇടവേളകൾ വഴിമാറി!
എന്നൊപ്പം മൂകമായ്,
എനിക്കായി നിൻ വിരലുകൾ
തലച്ചോറിലെ നോവുകൾ
തൊടും, തലോടും, പിന്നെ നിശ്വസിക്കും!
ശ്വാസകോശത്തിലെ പുക
ഊതിയകറ്റും, പിന്നെ വിതുമ്പും!
കരളിലെ കടുത്ത പൊങ്ങുകൾ
പതുക്കെ നുള്ളും!
ഹൃത്തിലെ ധമനികളിൽ
ചുംബിക്കും, പിന്നെ ദൂരേക്ക് നോക്കും;
അവിടെ അപ്പോഴും അച്ഛനുണ്ടാവും!

മകനേ, വെളിച്ചമുള്ള വീഥികൾ
ഇനിയും തീരാതെ കിടക്കുന്നു…
പുകയില്ലാ വായുവിൻ ആശ്വാസം
മരിക്കാതെ ഇപ്പോഴു-
മെങ്കിലും, ശ്വാസകോശം പുകയുന്നു!
തെളിഞ്ഞ നീരുറവകൾ
വറ്റാതെയെങ്കിലും, നീ,
ചവർപ്പിന്റെ തേരിലായ്!

മകനേ,ഇപ്പോഴും മൂകമായ്,
വിതുമ്പുവാൻ, നിശ്വസിക്കാൻ,
പിന്നെ ദൂരെ അച്ഛനെ നോക്കുവാൻ,
അമ്മതൻ നൊമ്പരരേണുക്കൾ….!

ഇനിയെങ്കിലും നീ, ഈ
തപ്തജന്മങ്ങളെ വിട്ടയയ്ക്കുക!
ഒരുനാൾ ഞങ്ങൾ നിൻ,
തിരിതെളിയും വെളിച്ചത്തിലലിയട്ടെ;
ദീപ്തമാകട്ടെയീ ആത്മാക്കൾ!


pic: Google Free Licensed.