അമ്മ.

mom

പെട്ടെന്ന് എന്താണ് സംഭവിച്ചത്?
കണ്ണൂതുറന്നു ഞാൻ, തീക്ഷ്ണമാം
വെളിച്ചധൂളികൾ, കണ്ണിലൂടെ
ഉള്ളിലേക്കെല്ലാം, പൊള്ളലായ്
ഓടവേ…കരഞ്ഞുപോയ്, ഞാൻ
ഉറക്കെ ഉറക്കെ പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു പോയ്….!
ഹോ…എന്തോ ഒരു സുഖം!
കണ്ണടച്ച് ഞാൻ, മൃദുവായ്‌
എൻ നെറ്റിയിൽ, എൻ കവിളിലും
പിന്നെയെൻ നെഞ്ചിലും, സുഖമായ്‌
ഏതോ സാന്ത്വനം തലോടവേ….
വറ്റിയൊരെൻ നാവിലേക്കിറ്റുന്നു
മാധുര്യമാർന്ന സ്നേഹാമൃതം…!
ഹോ…ജന്മസാഫല്യം ഇപ്പൊ ഇവിടെ!
കണ്ണ് തുറന്നു; കണ്ടു കാഴ്ച്ചകൾ;
അറിഞ്ഞു വേഴ്ചകൾ; ഉള്ളിൽ കാറ്റും കോളും!
ചവിട്ടിത്തെറിപ്പിച്ച വസ്തു അനങ്ങുന്നു;
അതെന്നിലേക്കു മെല്ലെയടുക്കുന്നു;
എന്റെ ചങ്ങല നോക്കാതെ,
എന്റെ ചുണ്ടിലേക്കു വീണ്ടും
ഒരിറ്റു വറ്റിന്റെ കഞ്ഞിപ്പാത്രവുമായി!
ഞാൻ വളർന്നു…വളരുന്നു…ഏറെ ഏറെ!
എന്റെ ചങ്ങലകൾക്കു കുരുക്കേറുന്നു;
എന്റെ ചങ്ങലകൾക്കു കനമേറുന്നു;
അതൊന്നും കാണാതെ പിന്നെയും;
കനിവിന്റെ വഴിചൂട്ടുമായി അവർ!
ഉറക്കം കൂടിപ്പോയോ?
ചായയുമായി അമ്മ അടുത്തിരിക്കുന്നു!
“രാത്രി കുട്ട്യേ ഒരൽപം നേരത്തെ വരരുതോ നിനക്ക്?
അമ്മക്ക് വയസ്സൊത്തിരി ആയിരിക്കുണൂട്ടോ”


pic : google free licensed

Advertisements

ഒരു ഓണപ്പാട്ട്….

ഓണം കഴിഞ്ഞപ്പോ ഒരു ഓണപ്പാട്ട്…. 😉
Lyrics: skd

Tune: skd & Sunil.

Singer: skd(Could not get any one else for now 😜)
http://www.smule.com/p/1180306759_1609277262


വഴികൾ

road

ഈ ഒരു വഴി, ചേരും
പലവഴികളിലേക്കായ്…
ആ പലവഴികൾ
ചേരും, ഒരു വഴിയേ…!
പല വഴിയേ, പല വഴികൾ!
ചേരുന്നത്, എല്ലാം, ഒരു വഴിയേ!
*                 *                   *                         *

നഴ്സറിയിൽ പഠിക്കുന്ന കുഞ്ഞുമോൻ, കാർ റോഡിലേക്ക് ഇറങ്ങിയപ്പോൾ മുതൽ
പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു : “ചേട്ടാ, ഈ വഴി എന്റെ സ്കൂളിലേക്കുള്ളതാ. എന്തിനാ ഇന്ന് നമ്മൾ സ്കൂളിൽ പോണേ? ഇന്ന് സൺ‌ഡേ ഹോളിഡേ അല്ലേ?!”
ചേട്ടൻ: “എടാ, ഈ റോഡ് നിന്റെ സ്കൂളിലേക്ക് മാത്രമല്ല പോകുന്നെ…”

വാദ-പ്രതിവാദം കുറേ നേരം തുടർന്നു! പിന്നെ എപ്പോഴോ രണ്ടുപേരും ഉറങ്ങി!

ആരോ നിയന്ത്രിക്കുന്നെന്ന തോന്നലോടെ കാർ പാഞ്ഞു!
കാർ ഓടിക്കുന്നെന്ന ഭാവത്തോടെ ഞാനും!
വഴികൾ എന്നെ അലട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
പക്ഷെ പിന്നെ തോന്നി, കുഞ്ഞുമോനും ശരി തന്നെ…..;
കുട്ടികൾ രണ്ടുപേരും ശരിയാണ്! അവരാണ് ശരി!
പല വഴിയേ, പല വഴികൾ! ചേരുന്നത്, എല്ലാം, ഒരു വഴിയേ!


pic : Google Free Licensed

വിട്ടയയ്ക്കുക!

father-mother-son

ദൂരെയെങ്കിലും, മിന്നി മിന്നി,
വർണമായ് എന്നെ മൂടും!
ഒരുവേള പോലും കാണാതെയെങ്കിലും,
ഇളംകാറ്റായ് എന്നിലൊഴുകും..!

കൂരിരുൾ വഴികളിൽ,
ഇടവേളകൾ വഴിമാറി!
എന്നൊപ്പം മൂകമായ്,
എനിക്കായി നിൻ വിരലുകൾ
തലച്ചോറിലെ നോവുകൾ
തൊടും, തലോടും, പിന്നെ നിശ്വസിക്കും!
ശ്വാസകോശത്തിലെ പുക
ഊതിയകറ്റും, പിന്നെ വിതുമ്പും!
കരളിലെ കടുത്ത പൊങ്ങുകൾ
പതുക്കെ നുള്ളും!
ഹൃത്തിലെ ധമനികളിൽ
ചുംബിക്കും, പിന്നെ ദൂരേക്ക് നോക്കും;
അവിടെ അപ്പോഴും അച്ഛനുണ്ടാവും!

മകനേ, വെളിച്ചമുള്ള വീഥികൾ
ഇനിയും തീരാതെ കിടക്കുന്നു…
പുകയില്ലാ വായുവിൻ ആശ്വാസം
മരിക്കാതെ ഇപ്പോഴു-
മെങ്കിലും, ശ്വാസകോശം പുകയുന്നു!
തെളിഞ്ഞ നീരുറവകൾ
വറ്റാതെയെങ്കിലും, നീ,
ചവർപ്പിന്റെ തേരിലായ്!

മകനേ,ഇപ്പോഴും മൂകമായ്,
വിതുമ്പുവാൻ, നിശ്വസിക്കാൻ,
പിന്നെ ദൂരെ അച്ഛനെ നോക്കുവാൻ,
അമ്മതൻ നൊമ്പരരേണുക്കൾ….!

ഇനിയെങ്കിലും നീ, ഈ
തപ്തജന്മങ്ങളെ വിട്ടയയ്ക്കുക!
ഒരുനാൾ ഞങ്ങൾ നിൻ,
തിരിതെളിയും വെളിച്ചത്തിലലിയട്ടെ;
ദീപ്തമാകട്ടെയീ ആത്മാക്കൾ!


pic: Google Free Licensed.

വെള്ളപ്പൊക്കം.

flood01
തുള്ളി പെയ്തതില്ല;
നീരോ ചാറിയില്ല!
എന്നിട്ടും…
വാക്കുകൾ കൊന്നു നീ,
പാഞ്ഞടുത്തു;
കര തിന്നും,
കരൾ നീറ്റിയും നീ….!

ശരി…
കണ്ണടക്കുന്നു ഞാൻ,
കൂടെ വരാം!
നാണുവിൻ പാടവും,
ചിരുതതൻ പൈയ്യും
കാണാതെ പോയിടാം!

നാടിനെ കൊന്നും
നാവടക്കിയും നീ,
ഇളകിയോടുന്നു!

തുള്ളി പെയ്തതില്ല…
നീരോ ചാറിയില്ല;
എന്നിട്ടും..
ഇന്ന്….
ഇവിടെ…
വെള്ളപ്പൊക്കം!


pic: Google Free Licensed.

ഗംഗാതീർത്ഥം!

appooppanthadi

ഒരോണം! മുത്തച്ഛൻ; ഗംഗാതീർത്ഥം; കൊച്ചുമക്കൾ; ഊഞ്ഞാൽ; വെള്ളച്ചി; ഓർമ്മകൾ; ഒടുവിൽ മുത്തശ്ശിക്കൊപ്പം ഒരു യാത്ര…..!; ഒരു കഥ! അത് കവിതയായി!

കുഞ്ഞേ കളിക്കുവാനുള്ളതല്ല,
കുഞ്ഞിന് നല്കുവാനുള്ളതല്ല,
അങ്ങാ വടക്കുള്ള ഗംഗയാറിൻ
പുണ്യതീർത്ഥമാണറിഞ്ഞുകൊൾക!

മൺപാത്രമല്ലോ കരുതിടേണം
തട്ടി നീ താഴേക്കു വീഴ്‌ത്തിടല്ലേ…
അറിയില്ല നിനക്കാ പുണ്യശക്തി
അറിയില്ല നിന്നുടെ തലമുറക്കും!

പാപത്തിനൊക്കെ പരിഹാരമായ്
ഒരു ശുദ്ധസ്നാനം കൈക്കൊൾക വേണം
നിൻ പിതാവെൻ പുത്രൻ ഗോപാലനും
ആ ജല ജാലമറികയില്ല!

അന്നെന്റെ ചങ്ങാതി സൈനികനാം
കേണൽ മേനോൻ വന്നു തന്നതാണ്‌,
ഈ മൺകുട നീരുകൊണ്ടെൻ
ദാഹം ശമിക്കണം പോകും മുമ്പ്!

അപ്പൂപ്പനെന്തിനാ യാത്ര ചൊല്ല്യേ ?
അപ്പൂപ്പനെങ്ങടാ യാത്ര പോണേ…
അപ്പൂപ്പനെന്തിനാണാറ്റുവെള്ളം ??
നൽകിടാം രുചിയായ് കുടിച്ചീടുവാൻ
നന്ദിനി പശുവിൻ പാല് ഞങ്ങൾ.”

മക്കളേ നിങ്ങടെ സ്നേഹമൊക്കെ,
നൽകുമീ വയസ്സന് സാന്ത്വനങ്ങൾ…
എങ്കിലും അറിയുക,
അങ്ങാ വടക്കുള്ള ഗംഗയാറിൻ
പുണ്യതീർത്ഥമാണറിഞ്ഞുകൊൾക!

മുത്തച്ഛാ കണ്ടുവോയീ കുഞ്ഞിനെ,
അവളീ അമ്മുവിൻ കുഞ്ഞുപൂച്ച!
ചൊല്ലുമോ നല്ലോരു പേരീ-
ങ്യാവൂ കരയുന്ന വെള്ളച്ചിക്ക്…?”

അമ്മൂന്ന് തന്നെയങ്ങിട്ടുകൊൾക,
കീറലിൽ നീയുമേ തോറ്റുപോകും!
എങ്കിലും മക്കളേ….,
മക്കളേ നിങ്ങളാ വെള്ളച്ചിയെ,
തീർത്ഥക്കുടത്തിൽ നിന്നകറ്റിടേണം…”

അപ്പൂപ്പൻ പിന്നെയും പരിഭ്രാന്തനായ്,
ഗംഗാപുണ്യങ്ങൾ പിറുപിറുത്തു!
മക്കളാ മുറ്റത്തെ ഊഞ്ഞാലിലായ്
ഊണു കഴിഞ്ഞുള്ള വ്യായാമമായ്….!

അപ്പൂപ്പൻ പിന്നെയാ കാറ്റിനൊപ്പം,
അപ്പൂപ്പൻതാടിയായ് ഓർമ്മതേടി…
മൂവാണ്ടൻ മാവിൻ കൊമ്പിലുള്ള
ഊഞ്ഞാൽ കേളികൾ ഓടിവന്നു!
കൈകൊട്ടിപ്പാടിയും ആട്ടവുമായ്
പൂക്കളം തീർത്തതും മറക്കുവാനോ…?
പാടവരമ്പത്തെ ശൃംഗാരവും
പൂക്കുന്നു പുഞ്ചിരി കുളിരോർമകൾ…
കാർത്തൂ നീയങ്ങു പോയെന്നാലും
നീയെന്റെ ഓർമയിൽ ദീപനാളം!

യാത്രക്കിനിയെത്ര കുഞ്ഞുനേരം,
ഗംഗതൻ തീർത്ഥം നുണഞ്ഞിടേണം
അന്നെന്റെ ചങ്ങാതി സൈനികനാം
കേണൽ മേനോൻ വന്നു തന്നതാണ്‌….!!

മക്കളേ മറക്കണ്ട ഇലയിടുവാൻ
മക്കളേ മറക്കണ്ട മുത്തശ്ശിയെ
അണയാത്ത വിളക്കിന്റെ ദീപമായി,
സദ്യക്കിരിക്കുന്നു എന്റെ കാർത്തു!
ഒന്നിച്ചു ചേർന്നൊരു സദ്യയുണ്ണാൻ
അവളെന്നെ മാടി വിളിച്ചിടുന്നു…!

ദാഹം ശമിക്കുവാൻ കുടിച്ചിടേണം
ഗംഗതൻ മാറിലെ തീർത്ഥജലം…
കൈയേന്തി മൺകുടം പരതിയെന്നാൽ,
അമ്മുവിൻ വെള്ളച്ചി മുമ്പേയെത്തി;
മൺകുടമുടയുന്ന നാദത്തിനായ്
നിൽക്കുവാൻ, പരിഭവമോതുവാനോ,
വയസ്സനു നേരമൊട്ടുമില്ലാ!

കാർത്തുവിനൊപ്പമാ സദ്യയുണ്ണാൻ
അമ്പാട്ടെയപ്പൂപ്പൻ യാത്രയായ്…
മക്കളാ മുറ്റത്തെ ഊഞ്ഞാലിലായ്
വ്യായാമകേളികൾ തുടർന്നിരുന്നു….!


pic : google free licensed

വർഷങ്ങൾക്കു മുമ്പെഴുതിയ കവിതയാണ്…വീണ്ടും വായിച്ചു; അല്പം വെട്ടിയെഴുതി…അങ്ങനെ വീണ്ടുമെഴുതി!!

 

 

സൗഭാഗ്യം!

തെളിയാത്ത വാക്കുകൾ,
തെളിയാത്ത ചിത്രങ്ങൾ…
എന്തെന്നും ഏതെന്നും ചോദിച്ചതില്ല നീ!
പിന്നെയും വരകളും കുറികളും,
എന്തെന്നും ഏതെന്നും പറഞ്ഞതില്ല ഞാൻ!

മൗനമാം താളങ്ങൾ,
മൗനമാം രാഗങ്ങൾ…
എന്തെന്നും ഏതെന്നും ചോദിച്ചതില്ല നീ!
പിന്നെയും ശ്രുതിലയങ്ങൾ,
എന്തെന്നും ഏതെന്നും പാടിയതില്ല ഞാൻ!

എന്റെ വാക്കുകൾ, വരകളും,
എന്റെ താളം, രാഗവും,
അറിയുവാൻ നീ മാത്രം!

നിൻ മൃദുകരങ്ങളിൽ
എൻ വിരൽത്തുമ്പുകൾ
എന്തോ തെളിയാതെ കുറിക്കുമ്പോൾ…
കുളിരുള്ളൊരീ രാവിൽ,
അഴകാർന്നോരീ നിലാവിൽ,
തെളിഞ്ഞു നിറഭേദങ്ങളിലൊന്നു മാത്രം….
“നീ എന്റെ സൗഭാഗ്യം….!!”


Pic: Taken during Karthika(festival of lights) at home. Canon EOS 600D,75-300mm