വഴികൾ

road

ഈ ഒരു വഴി, ചേരും
പലവഴികളിലേക്കായ്…
ആ പലവഴികൾ
ചേരും, ഒരു വഴിയേ…!
പല വഴിയേ, പല വഴികൾ!
ചേരുന്നത്, എല്ലാം, ഒരു വഴിയേ!
*                 *                   *                         *

നഴ്സറിയിൽ പഠിക്കുന്ന കുഞ്ഞുമോൻ, കാർ റോഡിലേക്ക് ഇറങ്ങിയപ്പോൾ മുതൽ
പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു : “ചേട്ടാ, ഈ വഴി എന്റെ സ്കൂളിലേക്കുള്ളതാ. എന്തിനാ ഇന്ന് നമ്മൾ സ്കൂളിൽ പോണേ? ഇന്ന് സൺ‌ഡേ ഹോളിഡേ അല്ലേ?!”
ചേട്ടൻ: “എടാ, ഈ റോഡ് നിന്റെ സ്കൂളിലേക്ക് മാത്രമല്ല പോകുന്നെ…”

വാദ-പ്രതിവാദം കുറേ നേരം തുടർന്നു! പിന്നെ എപ്പോഴോ രണ്ടുപേരും ഉറങ്ങി!

ആരോ നിയന്ത്രിക്കുന്നെന്ന തോന്നലോടെ കാർ പാഞ്ഞു!
കാർ ഓടിക്കുന്നെന്ന ഭാവത്തോടെ ഞാനും!
വഴികൾ എന്നെ അലട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
പക്ഷെ പിന്നെ തോന്നി, കുഞ്ഞുമോനും ശരി തന്നെ…..;
കുട്ടികൾ രണ്ടുപേരും ശരിയാണ്! അവരാണ് ശരി!
പല വഴിയേ, പല വഴികൾ! ചേരുന്നത്, എല്ലാം, ഒരു വഴിയേ!


pic : Google Free Licensed

പുതപ്പ്

puthappu

ഓർമകളിലേക്ക് വഴുതി വീഴുമ്പോഴൊക്കെ ഞാൻ പഴഞ്ചനാകുന്നു; കാലത്തിനൊത്ത് മാറാത്തവൻ! പക്ഷെ….ഞാൻ മാറിക്കഴിഞ്ഞില്ലേ?

പറമ്പിലെ കളികളും, വാഴക്കൂമ്പിലെ തേനും ഇവിടെ ഇന്നെന്റെ നഷ്ടങ്ങളാകുന്നു. പകരം നഗരത്തിന്റെ തിരക്കും മോടിയും എന്നെ മൂടുന്നു. തിളക്കമേറുന്ന വൈദ്യുതവിളക്കുകളുടെ നിറങ്ങളിലേക്ക്, തിരക്കിന്റെ അംശമായി ഞാനും ഇടകലർന്നിരിക്കുന്നു. എന്നിട്ടും കാലത്തിനൊത്ത് മാറാത്തവൻ?!

ഇവിടെ കണക്കുകളിൽ നഷ്ടങ്ങൾ ഇല്ല; ലാഭം മാത്രം!!! ഇവിടെ ഞാനില്ല, എന്റെ പുതപ്പ് മാത്രം;വർണാഭമായ എന്റെ പുതപ്പ്!

തണുപ്പ് നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന നവ്യനവീനമായ ആ മുറിയുടെ മൂലയിലെ നിറമുള്ള പ്ലാസ്റ്റിക് ചട്ടിയിൽ വാടിയ പൂവുമായി ആ ചെടി. അതും നോക്കി നിന്നപ്പോൾ, ക്ഷമാപണവുമായി ആ പ്രായമുള്ള ‘ഓഫീസ് ബോയ്’ എത്തി.
“സർ, അത് മാറ്റുവാൻ മറന്നു പോയതാ…സോറി സർ. ഇപ്പൊ മാറ്റാം…”
ആ വാക്കുകളിലെ ഭയം , അഹങ്കാരമായി സിരയിലേക്കു…അയാൾക്ക് എന്റെ ശകാരം കേട്ട് നിൽക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല! അയാൾ ധൃതിയിൽ അതെടുത്തു കൊണ്ട് പോയി! ഒരു പുതിയ പൂവുള്ള ചെടിയുമായി അയാൾ വരും!

…ഞാൻ കാലത്തിനൊത്ത് മാറാത്തവൻ; ഇവിടെ ഞാൻ ഇല്ല! എന്റെ പുതപ്പ് മാത്രം!

തല്ലിക്കൊഴിച്ച സൂര്യകാന്തിപ്പൂക്കളും വാരിയെടുത്ത് പണ്ടെന്റെ കുഞ്ഞുപെങ്ങൾ വാർത്ത കണ്ണീരും, അതിനു എനിക്ക് കിട്ടിയ തല്ലും …പിന്നെ ഒരു ചക്കരമാമ്പഴം കൊണ്ട് അവളുടെ കണ്ണീർ മായ്ച്ചു , പയ്യെ തെളിഞ്ഞ പുഞ്ചിരി കണ്ടതും…!

“ഹലോ, ഇവിടെ അതിനെന്തു പ്രസക്തി?!” ഇല്ല, അടുത്തൊന്നും ആരുമില്ല!

കൃത്യമായി ഇന്ന് തന്നെ ചെയ്തുതീർക്കേണ്ട ജോലികൾക്കായി ഓർമ്മകൾ മാറിനിൽക്കട്ടെ; ഈ പുതപ്പിനുള്ളിലേക്കു ഞാൻ ഉൾവലിയട്ടെ….ഇവിടെ നല്ല തണുപ്പാണ്!


pic : Google free licensed

കോമരം

dark-sky

വിണ്ടുകീറിയ പാടത്തിനു നടുവിലൂടെ കൊറ്റി നീളമേറിയ കാലുമെടുത്തു വച്ച് മെല്ലെ നീങ്ങുന്നു. വരണ്ട ചാലുകൾ പ്രതീക്ഷയറ്റു നീണ്ടു കിടക്കുന്നു. മുകളിൽ സൂര്യൻ;കർമ്മകാണ്ഡത്തിൽ നിന്ന് വ്യതിചലിക്കാനാവാതെ നിസ്സംഗനായി അഗ്നിയും ചൊരിഞ്ഞു അങ്ങനെ…! മൂകമായി ആകാശവും നിഗൂഢമാകുമ്പോൾ അന്തരീക്ഷം പൂർണമാകുന്നു.
പാടത്തിന്റെ അങ്ങേയറ്റത്ത് കോമരം വരവായി; ചിലമ്പിന്റെയും വളകിലുക്കത്തിന്റെയും ആൾവിളികളുടെയും കോമരം! ചുവന്ന പട്ടുടുത്തു പ്രവചനമണ്ഡലത്തിലേക്കാണ് യാത്ര. അപ്രസക്തപ്രവചനം ദുഖതീരത്തിൽ പ്രസക്ത സാന്ത്വനമായി തീരുമ്പോൾ കോമരം കേമമാകുന്നു. ചിറകൊടിഞ്ഞ സ്വപ്നങ്ങൾക്ക് പുതുജീവനേകുന്ന പ്രവചനപ്രവാഹമായി കോമരം കെങ്കേമമാകുന്നു!
‘ഏതോ’ ഊർജത്തിന്റെ ഊറ്റത്തിൽ നാണുകോമരം ഉറഞ്ഞു തുള്ളുകയാണ്. കോമരത്തിന്റെ കാലുകൾ പാടത്തെ വരണ്ടുറഞ്ഞ മൺകട്ടകൾ ഉടച്ചു തകർക്കുകയാണ്. ഉദ്വേഹത്തോടെ ഗ്രാമഛേദം ചുറ്റുമുണ്ട്.

“ഇന്നെങ്കിലും ഒരു തീരുമാനമാവുമോ ആവോ?”
“ഒക്കെ ഒന്ന് ശരിയായെങ്കിൽ….”
“ഈശ്വരാ, പിള്ളക്ക് ശക്തി നൽകണേ….”
“പാവം, മോള് മരിച്ചു നാള് നാലായില്ല, നാട്ടുകാർക്ക് വേണ്ടി പിള്ള വന്നല്ലോ…”
“ഇതൊക്കെ വിശ്വസിക്കുന്നവരെ പറഞ്ഞാൽ മതിയല്ലോ…ഇയാള് പറയും, ഉടനെ നടക്കും! നാടിന്റെ ഒരു ഗതി!”

സമന്വയിക്കാത്ത അഭിപ്രായങ്ങൾ കൂട്ടത്തിൽ കൂട്ടമായി ചിതറിത്തെറിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു. ഉള്ളിലെ ഊർജം അണുവിട കുറയാതെ, മറിച്ചു, കൂടി കൊണ്ടേയിരുന്നപ്പോൾ, കോമരം ആർത്തു തുള്ളികൊണ്ടേയിരുന്നു. നീണ്ട മുടിയിഴകൾ പാറിപറക്കുമ്പോഴും തലയിലെ ചുവന്ന കെട്ടുതുണി ഭദ്രമായിരുന്നു. മുഖം കടുത്തു, വിയർപ്പു നിറയുമ്പോൾ, കോമരം രൗദ്രതയിലേക്കു കടന്നിരുന്നു. കോമരം പാടത്തേക്കു ആഞ്ഞാഞ്ഞു വെട്ടി!

“ഇന്ന് ഉറഞ്ഞു തുള്ളുന്നുണ്ടല്ലോ…”
“ഒക്കെ ഈശ്വരകൃപ, അല്ലാതെന്താ…”
“ഇന്നെന്തായാലും വെളിച്ചപ്പാടുണ്ടാവും…”
“ഒരു മഴയുടെ അംശമേലും മതിയായിരുന്നു…ജീവിക്കണ്ടേ!”
“പിന്നേ വെളിച്ചപ്പാടല്ലേ മഴയുടെ മൊത്തവ്യാപാരി….നിങ്ങൾക്കൊന്നും വേറെ പണിയൊന്നുമില്ലേ….വെറുതെയീ പൊള്ളുന്ന വെയിലത്ത്….”
“നീ പോടാ, നീ വെയിലത്തൂന്ന് പൊയ്ക്കോ….വിശ്വാസമില്ല്ലാത്ത ജന്തുക്കൾ….!”
“ഈ കാലത്തും ഇതൊക്കെ വിശ്വസിക്കാൻ കൊറേ….ഞാൻ പോണൂ….”
“ഓരോന്നിനും ഓരോ ശക്തിയുണ്ട്….”
പിന്നെയും കൂട്ടമായും കൂട്ടം തെറ്റിയും പറച്ചിലുകൾ തെറ്റിത്തെറിച്ചു.
കോമരത്തിന്റെ രൗദ്രം കൂടി വന്നു….അയാൾ സ്വന്തം നെറ്റി വാളിലേക്ക് ആഞ്ഞാഞ്ഞു ഇടിച്ചു. അന്തരീക്ഷം പിന്നെയും ചുവന്നു, കടുത്തു! അന്നുവരെ കാണാത്ത കോമരവേഷം കണ്ടു ആൾക്കാർ അമ്പരന്നു.
“ഇന്നെന്താ, ഇങ്ങനെ….!”
“ആ മോൾ പോയ വിഷമമില്ലാതെ വരോ? അതും കൂടി തുള്ളിതീർക്കയാവും!”

പെട്ടെന്ന് കോമരം, വാൾ ആൾക്കൂട്ടത്തിലേക്കു ആഞ്ഞു വീശി; വല്ലാത്ത അലർച്ചയോടെ!!ആൾക്കാർ ചിതറി!

“ഇവിടെ ഇന്ന് മഴപെയ്യും, രക്തമഴ…”
ആൾകാർ ഞെട്ടിത്തരിച്ചു.
“ദുഷ്ടനിഗ്രഹം അതാണ് പരിഹാരം ! ഞാൻ വന്നിരിക്കുന്നു അതിനായി. അതോടെ മഴപെയ്യും, ഇവിടെ പച്ചപ്പ്‌ തെളിയും, എല്ലാവർക്കും ചിരിക്കാം……സന്തോഷിക്കാം…”
ഉഗ്രഗർജ്ജനത്തോടെ നാണുകൊമാരം ആൾക്കൂട്ടത്തിലേക്കു ചാടി. ആരുടെയോ കഴുത്തിൽ ആഞ്ഞു വെട്ടി! ചിതറി നിലവിളിച്ചു ആൾക്കൂട്ടം ഓടിയൊഴിയുമ്പോഴും കോമരം വെട്ടികൊണ്ടിരുന്നു…..
ആകാശത്തേക്ക് നോക്കി അയാൾ വിളിച്ചു കൂവി…

“ഇനി നിങ്ങളുടെ സ്വപ്‌നങ്ങൾ നടക്കും, ഇവിടെ പച്ചപ്പ്‌ വിരിയും…..”
ആകാശത്തു ഇരുണ്ടുകൂടിയ കാർമേഘങ്ങൾ കാണാൻ കാത്തു നില്കാതെ ഗ്രാമഛേദം മറഞ്ഞു.
കോമരം കെങ്കേമായി.
കോമരം ശാന്തമായിരിക്കുന്നു!


pic: google free licensed.

ഒറ്റപ്പെട്ട സീറ്റുകൾ…

Soft Industry Train Seemed Railroad Tracks Gleise

പാളങ്ങൾ പലതു മാറി യാത്ര തുടരുകയാണ്…ലക്‌ഷ്യം തേടിയുള്ള യാത്രയാത്രെ!
കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞോ? അതോ കുറച്ചു നേരമായി അത് നനഞ്ഞു തന്നെയോ? ഞാൻ ഒറ്റക്കാണ്…!പൊട്ടിച്ചിരികളും തമാശകളും അപ്പുറത്തേതോ സീറ്റുകളിൽ കേൾക്കാം…! നഷ്ടം എന്ന് തോന്നുന്നത് എന്തോ മുമ്പ് നേടിയിരുന്നു എന്നുള്ളത് കൊണ്ടല്ലേ…?! അതെ! അങ്ങനെ വിചാരിച്ചാൽ ചിലപ്പോൾ മനസ്സിന്റെ നീറ്റലിനെ നിയന്ത്രിക്കാം!

പുറം കാഴ്ചകളിൽ കണ്ണും നട്ട്, അകം കാഴ്ചകളിൽ അലയുകയായിരുന്നു ഞാൻ! പിന്നെയും യാത്രകൾ! പാളങ്ങളിൽ നിന്ന്പാളങ്ങളിലേക്ക്…ചിലപ്പോഴൊക്കെ കണ്ണുകൾ……!

മുഖത്തേക്ക് ആശ്വാസമായി പൈപ്പിൽ നിന്ന് വെള്ളം തളിക്കുമ്പോൾ കണ്ണാടിയിൽ കണ്ടത് എന്നെ തന്നെ?! കുഴിഞ്ഞ കണ്ണുകളും, നീണ്ടു വളർന്ന താടിരോമങ്ങളും….കുറെയേറെ മാറിയിരിക്കുന്നു; ഞാനും, പിന്നെ അകവും പുറവും! യാത്രകളിൽ മാറ്റം സഹജം!!

പലതവണ മരിക്കുന്ന മനുഷ്യർ. കൊഴിഞ്ഞു പോയ ഇലകൾക്കെന്നും എന്നോട് പ്രണയമായിരുന്നു; ഇന്ന്?! ഇവിടെ ഈ ഒറ്റപ്പെട്ട സീറ്റിൽ, ഈ പാളങ്ങൾ തോറും ഈ തീവണ്ടിയിൽ…ഏകാന്തത മരണമാവും എന്ന് വീരവാദം മുഴക്കി, സത്യമായി സ്ഥാപിച്ച എന്റെ അഹങ്കാരം, എന്നോട് തന്നെയുള്ള സഹതാപമായി പരിണമിച്ചിരിക്കുന്നു!

ഉച്ചവെയിലേറ്റ് നീറി വിണ്ട പാടങ്ങളും, പിന്നെ വെള്ളം തേടിയലയുന്ന പറവകളും, വീണ്ടും വീണ്ടും ഉള്ളിലേക്ക് കടന്നു കയറുമ്പോൾ, ഞാനറിയുന്നു, ദുഃഖം എന്റേത് മാത്രമല്ല! ഇത് സമ്മിശ്രവികാരത്തിന്റെ ലോകം! വിശ്രമം മാറ്റി വച്ച് ഭൂമി പിന്നെയും തിരിയുന്നു…എല്ലാം നല്ലതിന് വേണ്ടി മാത്രം!

വരപ്രസാദം പോലെ മഴ മേഘങ്ങൾ എങ്ങു നിന്നോ വന്നിരിക്കുന്നു! ഉള്ളു തുറന്നു കിളികൾ പാടുമോൾ, കുളിരിന്റെ കിനാക്കൾ പരിമളം വിതറിയ, ഇളംകാറ്റ് വന്നെത്തുകയാണ്….! വിശ്രമം മാറ്റി വച്ച് ഭൂമി പിന്നെയും തിരിയുന്നു…എല്ലാം നല്ലതിന് വേണ്ടി മാത്രം!

ഇരുണ്ട ഗുഹയിലേക്ക് പാഞ്ഞു കയറി, അപ്പുറത്തെ വെളിച്ചത്തിലേക്ക് വെമ്പി കിതക്കുന്ന ട്രെയിനിൽ നേർത്തില്ലാതായ ആർത്തനാദമായ് ഞാൻ ആ ഇരുണ്ട ഗുഹയിലെവിടെയോ തങ്ങി…

ഒറ്റപ്പെട്ട സീറ്റുകൾ പിന്നെയും ബാക്കിയാക്കി ട്രെയിൻ യാത്ര തുടർന്നു…പാളങ്ങളിൽ നിന്ന് പാളങ്ങളിലേക്ക്….ഒരേ ലക്ഷ്യത്തിലേക്ക്..!


pic: google free licensed.

originally written on 06-07-1999,12.30pm. Modified a bit


 

പത്തനംതിട്ടയിൽ പത്തു …

boysടോമും ജെറിയും പിന്നേം…!

വീട്ടിലെ കളിയരങ്ങു തകർക്കുന്നു….

ഇന്ന് നാക്കുളുക്കൻ (tongue twisters) പ്രയോഗങ്ങളാണ് പ്രധാന സംഗതി!

“കളകളമിളകുമൊരരുവിയിലലകളിലോരുകുളിരൊരുപുളകം ആഹാ
കളകളമിളകുമൊരരുവിയിലലകളിലോരുകുളിരൊരുപുളകം ”

ടോമും(11 വയസ്) ജെറിയും(4 വയസ്) മമ്മയും പപ്പയും ചേർന്നപ്പോൾ മത്സരം കൊഴുത്തു !!!

അരുവിയിലെ പുളകവും പുലകവും പിന്നെ പൊട്ടിച്ചിരികളും ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു അടുത്തത് നേരെ പപ്പ, പത്തനംതിട്ടയിലേക്കു പോയി!കൂടെ അവരും!

“പത്തനംതിട്ടയിൽ പത്തു പച്ചത്തത്തകൾ ഒത്തു ചത്തുകുത്തിയിരുന്നു”

അതോടു കൂടി പത്തനംതിട്ടയിൽ മൊത്തം ബഹളമായി 😉
അവിടെ പച്ചത്തത്തകളും പത്തചത്തകളും ഒക്കെ ഒരു മേളം തന്നെ….

ടോം, ജെറിയുടെ പറച്ചിൽ കേട്ട് തലേം കുത്തി തലേം കുത്തി തലേം കുത്തി…….;))

അപ്പൊ പാവം ജെറിയുടെ ഒരു കുഞ്ഞു ചോദ്യം
“ഏട്ടാ, ചത്ത തത്തകൾ എങ്ങനെയാ കുത്തിരിക്കണേ …????

ഒരൊന്നൊന്നര ചോദ്യം !

പാവം ഏട്ടൻ ചുറ്റും നോക്കി…മമ്മയെയും പപ്പയെയും കാണാനില്ല! 😉
ഏട്ടൻ നിസ്സഹായനായി നിന്നു!

അപ്പോഴും ജെറി പത്തനംതിട്ടയിലെ പച്ച തത്തകളെ പിടിക്കാൻ പറഞ്ഞു കൊണ്ടേ ഇരുന്നു! 😉


Pic: google freelicensed

Other Tom&Jerry stories:

Papa, Its Dark Outside! 

Why are we eating God?!


ഊഴം!

‘വിശപ്പിനോട് വിട’ എന്നെഴുതിയ വലിയ ചിത്രം പതിച്ചിരിക്കുന്ന ആ മതിലിനു താഴെ, വെയിലിലേക്കു നീളുന്ന വരിയുടെ ഒടുവിൽ  തന്റെ ഊഴവും കാത്തു അയാൾ ഇരുന്നു.

കൈകുമ്പിളിലെ കുറ്റിബീഡികളുടെ ലഹരിയിൽ അയാൾ വെയിൽ മറന്നു; ചൂടും! “പുകവലി ഹാനികരമല്ല”, ഉള്ളിൽ അയാളത് ഉറക്കെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു ; മറിച്ചു അത് ഉന്മേഷദായിനിയാണ്; അതെ, ഉന്മേഷദായിനി!
കരയുന്ന കുഞ്ഞിന് പാല് വറ്റിയ മുല നൽകി അവളും വരിയുടെ ഇടയിലാണ്…

കൃത്യമായി അളന്നു കിട്ടുന്ന ഈ ഭക്ഷണവും കൊണ്ട് ചെല്ലുന്നതുവരെ കറുമ്പി കാത്തിരിക്കും. ആ കിളവിയില്ലായിരുന്നേൽ കറുമ്പിയും ഈ വരിയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നേനെ!

തുറക്കാത്ത കമ്പിജാലകത്തിലേക്കു ഉറ്റുനോക്കി പൊരിവെയിലിൽ വയറിന്റെ വിളിയുടെ മറുപടിക്കായി നീളത്തിലേ വരി…! മൈനപെണ്ണിന്റെ കൈയിൽ അപ്പോഴും കുഞ്ഞു കരഞ്ഞു കൊണ്ടേ ഇരുന്നു! കുഞ്ഞിന് വിശപ്പിന്റെ സത്യം മാത്രമല്ലേ അറിയൂ..!
എപ്പോ തുറക്കും ? അവൾ ആരെയൊക്കെയോ പഴിക്കുമ്പോഴും കുഞ്ഞിന്റെ കരച്ചിൽ മാറ്റാനുള്ള ശ്രമം തുടർന്നു കൊണ്ടിരുന്നു. കീറിയ അവളുടെ സാരി തലപ്പിൽ കുഞ്ഞു മുറുകെ പിടിച്ചിരുന്നു.

താൻ തന്നെ വലിച്ചു തീർത്ത കുറ്റികളിൽ ഒരു പുകയ്ക്കായ് അയാൾ പിന്നെയും പരതികൊണ്ടിരുന്നു. മണത്തു മണത്തു അവിടെ അലഞ്ഞ തെരുവ് പട്ടിയെ തൊഴിച്ചു കൊണ്ട് അയാൾ ദേഷ്യം തീർത്തു. “തെണ്ടികൾ! ഇവനെയൊക്കെ കൊല്ലണം! കല്ലെറിഞ്ഞു കൊല്ലണം , തൊഴിച്ചു കൊല്ലണം ” പുക അവശേഷിക്കാത്ത കുറ്റികൾ അയാൾ വലിച്ചെറിഞ്ഞു, പിന്നെ കറകേറിയ പല്ലുകൾ കാട്ടി ചിരിച്ചു!

അപ്പുറത്തു അലങ്കരിച്ച കൂടാരങ്ങളിൽ ഉച്ചയൂണിന്റെ തിരക്ക്; അതിന്റെ പിന്നിലെ എച്ചിൽ കൂമ്പാരങ്ങളിലും!
മസ്തിഷ്കത്തിൽ തുളച്ചു കയറുന്ന ആഹാരത്തിന്റെ ഗന്ധം! ആ ഗന്ധം വിശക്കുന്നവന് ചെകുത്താനാകുന്നു! തറയിൽ എന്തൊക്കെയോ കുത്തിക്കുറിച്ചു അയാൾ പിന്നെയും പുലമ്പി കൊണ്ടിരുന്നു! “നശിക്കണം ഒക്കെ നശിക്കണം! പുകയ്‌ക്കാൻ ബീഡിയും വിശപ്പിനു ചോറും ഇല്ലാത്ത ഇവിടെ ഒക്കെ നശിക്കണം!”

കമ്പിജാലകം തുറന്നു!
വരി മറന്നു അവരെല്ലാം തള്ളി…
“ഒരുത്തനും ബഹളം വെക്കരുത് , വരി തെറ്റിച്ചാൽ ഒരുത്തനുമില്ല ഇന്ന് ചോറ്!” സെക്യൂരിറ്റി ഗാർഡ് പ്രഖ്യാപിച്ചു.
കറയുള്ള പല്ലു കാട്ടി അയാൾ ചിരിച്ചു!

വെയിലിൽ ആ വരി ചെറുതായി…പിന്നെ വരി ഇല്ലാതായി!
അയാൾ ആഹാരം മാറോടു ചേർത്തു പിടിച്ചു; വിയർപ്പിന്റെ ഫലം!

കഞ്ഞി വെള്ളത്തിന്റെ നനവിൽ കുഞ്ഞിന്റെ ചുണ്ട് ആശ്വസിച്ചു…മൈനപെണ്ണിന്റെ മുഖം തെളിഞ്ഞു!

എച്ചിൽ കൂനയിൽ നിന്ന് തന്റെ പങ്കു തട്ടിയെടുത്ത പൂച്ചക്ക് നേരെ വല്ലാത്ത കുരയോടെ പട്ടി പാഞ്ഞു! പിന്നീട് അപ്പുറത്തുനിന്ന് പൂച്ചയുടെ നീണ്ട നിലവിളി തുടരെ കേട്ടു! “ഇവറ്റയൊക്കെ തല്ലി കൊല്ലണം , എറിഞ്ഞു കൊല്ലണം , തൊഴിച്ചു കൊല്ലണം !” അയാൾ തറയിൽ ആഞ്ഞു ചവിട്ടി!

വഴുതി വീണ ആഹാരപാത്രത്തിൽ നിന്ന് ചിതറിയൊഴുകിയ കഞ്ഞി വറ്റുകളിലേക്കു തലയിൽ കൈയും വച്ച് മൈനപെണ്ണു നോക്കിയിരുന്നു! കളയാത്ത ബാക്കിയും “പൊടിയാകാത്ത” കുറച്ചും എടുത്തു അവൾ നടന്നു. അയാളെവിടെ? അവൾ കാത്തില്ല!
പൂച്ചയെ കരയിച്ച പട്ടിയെ ചവിട്ടാൻ കാത്തു അയാൾ എച്ചിൽ കൂനയുടെ അടുത്ത് ഊഴവും കാത്തു നിന്നു!!

കറുമ്പിയുടെ ഉച്ചത്തിലുള്ള കരച്ചിലും കേട്ടാണ് മൈനപെണ്ണു എത്തിയത്! കീറപ്പായയുടെ അടുത്തു കാറി വിളിക്കുന്ന കറുമ്പി! ഊഴവും കാത്തു ഇനിയുമുണ്ട് പായ ജന്മങ്ങൾ.. നിലവിളികൾ നേർത്തു. നാളെ മുതൽ കറുമ്പിക്കും വരിയിലിരിക്കാം!

പുറത്താക്കപ്പെട്ട അന്തേവാസികളായി അവർ രാത്രിയിൽ പുനർജനിച്ചു. മൈനപെണ്ണ് പിന്നെയും ഒട്ടിയ വയറുമായി ഒരുങ്ങി നിന്നു, ഊഴവും കാത്ത്‌!


Photo: Google Free License 

Disclaimer: “പുകവലി ആരോഗ്യത്തിനു ഹാനികരമാണ്” (Smoking is injurious to health). In the fiction, it is only used otherwise to depict the character’s thought and eccentric mind!

Reminder!: ഊഴവും കാത്തു പലരും നമുക്ക് ചുറ്റിലും ഉണ്ട്. അവരെ തിരിച്ചറിയാനും, അവരുടെ കാത്തിരിപ്പിനുള്ള ഉത്തരം അറിയാനും നമുക്ക് കഴിയട്ടെ! അതിനുള്ള ഊഴവും നോക്കിയിരിക്കാം നമുക്കും ; നന്മയുടെ ഇത്തിരി വെട്ടവുമായി!


തിരകൾ…

waves

ജീവിതത്തിന്റെ അവസാനദിവസം!

തിരകളിലെ രൗദ്രതാളങ്ങളിൽ രാത്രിയുടെ ദുഃസ്വപ്നങ്ങൾ! പക്ഷെ അവസാനദിവസം കരയാനുള്ളതല്ല !

തിരകളുടെ ഉള്ളിലൂടെ വിദൂരതയിൽ അവൾ വെളിച്ചം കണ്ടു !

“അക്കാ, എതാവത് കൊടുങ്കോ… അപ്പാവുക്ക് കണ്ണ് തെരിയാത് ……”

യാതന മുഴുമിപ്പിക്കാതെ ആ പെൺകുട്ടി ചോദിച്ചു “എന്നാച്ച് അക്കാ ?”

ഉപ്പുവെള്ളം, അറിയാത്ത മുറിവുകളിലേക്കും നീറ്റലായ് ഒഴുകുന്നു. മണലിനെയും യാതനയെയും വെല്ലുവിളിച്ച് അച്ഛനെയും വലിച്ച് ആ കുട്ടി പോയി.

ഊരിയെറിയാൻ വച്ച വളകൾ രണ്ടും അവൾ കൈകളിലേക്ക് കയറ്റിയിട്ടു. എന്റെ ഇഷ്ടങ്ങൾ അമ്മക്കേ അറിയൂ !

വളയിടുമ്പോൾ അറിയാതെ സുന്ദരിയാകും ;അവൾ മുടി മാറ്റി മുഖം തുടച്ചു !

തിരകൾക്കുള്ളിലേക്ക് പോയവരെ ആരും അറിഞ്ഞിട്ടില്ല ! തിരകൾ ഒന്നും സംഭവിക്കാത്തപോലെ തുടരുന്നു ; അല്ലെങ്കിലും തിരകൾക്കെന്തു സംഭവിക്കാൻ ??

അവൾ ഉപ്പുവെള്ളം കോരി ഒഴിച്ചു ! എല്ലാ മുറിവുകളും നീറട്ടെ, നീറി നീറി ഉണങ്ങട്ടെ !

“അക്കാ, എന്നാച്ച്….?” അതേ പെൺകുട്ടി !

കറുത്ത അവളുടെ മെലിഞ്ഞ കൈകളിൽ തന്റെ വള നന്നായി ചേരുന്നു.

ആ കുട്ടിയുടെ കവിളുകൾ തലോടി, അവൾ നടന്നു ; തിരകളിലേക്ക് ; തിരകളും ഉത്തരം അർഹിക്കുന്നു !

ഇനി എല്ലാ ദിവസവും അവസാനദിനമാകുന്നു !


Pic: Google, Labeled for reuse with modification