വെറ്റയും പാക്കും അമ്മയും ഞാൻ അച്ഛനും !!

VettayumPaakumAmmayumNjanAchanum

വഴിയോരത്തുള്ള വീട്. വളരെ സൗകര്യം. അങ്ങനെയൊക്കെ ചിന്തിച്ച കാലത്തു വച്ച സ്വപ്‌നവീട്‌.
ഇന്ന് കാത്തിരുന്ന വികസനം വന്നപ്പോൾ പൊടിയും പുകയും പിന്നെ വാഹനഗാനങ്ങളും.

ഇതാ ഇന്നിപ്പോൾ വികസനം റോഡ് പണിയുടെ രൂപത്തിലാണ് വന്നത് ; ഗേറ്റ് തുറക്കാനും പറ്റില്ല പുറത്തേക്കു പോകാനും പറ്റില്ല!
അവധിയായതു കൊള്ളാം. എങ്ങും പോകാനില്ല….ഭാര്യ എങ്ങും പോകാനും പറയില്ല!

വെറ്റയും പാക്കും ഇപ്പോൾ ഇറങ്ങും വേനലവധി ആഘോഷിക്കാൻ. അവന്മാരെവിടെ?
ഉറങ്ങുമ്പോൾ രണ്ടിനേം കാണാൻ എന്തു പാവങ്ങളാ ….

ഇന്നിനി പുറകിലെ വീട്ടിലെ മതില് ചാടിയാലേ വെറ്റക്കും പാക്കിനും കളിസ്ഥലത്തേക്കു പോകാൻ പറ്റൂ….!

പത്രത്തിലെ ഈണവും താളവും ഉള്ള ഗാനങ്ങളും, തകർപ്പൻ ആക്ഷൻ രംഗങ്ങളും , ഒപ്പം കഥകളിലെ ട്വിസ്റ്റും അങ്ങോളം ഇങ്ങോളം തുന്നിച്ചേർത്ത മസാലയും ഒക്കെ വയറ്റിൽ നൃത്തം ചവിട്ടാൻ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു! പോയേക്കാം!

“എടാ , പതുക്കെ പോണേ …..പാക്കിനെ പൊന്നു പോലെ നോക്കണേ….”
അവളുടെ വാവിട്ട വിളി കേട്ടാണ് ചാടിയിറങ്ങി വന്നത്! ബാക്കി പിന്നെ പോകാം! ഇവന്മാർ ഇത്ര വേഗം റെഡി ആയോ!!!?? (അതോ ഞാൻ അത്രേം നേരം അവിടെ…..ഹേയ് …അത് പോട്ടെ….)

“പാക്കിനെ പാക്ക് പോലെ നോക്കിയാ പോരേ ? എങ്ങനെ പൊന്നു പോലെ….” മൂത്തവൻ വെറ്റ അവന്റെ നർമ്മരസം തുടങ്ങുംമുമ്പേ ഇടപെട്ടു!
“ടാ , നീ അവനേം വിളിച്ചോണ്ട് പോയേ , നിന്ന് തമാശ പറയാതെ…”

“രണ്ടും കൂടി കൈയും പിടിച്ചു പോകുന്നത് കാണാൻ നല്ല രസമുണ്ട്!” അവൾ അടുത്ത് നിന്ന് പയ്യെ പറഞ്ഞു.

“വെറ്റെ , മതില് സൂക്ഷിച്ചു കേറണേ …..മോനെ പതുക്കെ കേറ്റണം കേട്ടോ…” അവൾക്കു സമാധാനം വരുന്നില്ല.
“എടീ അവരെ പേടിപ്പിച്ചു തള്ളിയിടല്ലേ ….അവര് പോയിട്ട് വരും.”
എനിക്ക് അവരതൊക്കെ ചെയ്യണം ചെയ്തു പഠിക്കണം , വല്ലപ്പോഴും വീഴണം …അങ്ങനെ അല്ലെ വളരേണ്ടത്….നമ്മൾ പണ്ട് വളർന്നത്!!!

“അയ്യോ , കാലു കേറ്റാൻ പറ്റുന്നില്ലേ….” പാക്കിന് മതില് കേറാൻ പറ്റാതെ വിളിക്കാൻ തുടങ്ങി….
“എടാ മറ്റേ കാലു അവിടെ ചവിട്ടി , മറ്റേ കാലു മോളിൽ വയ്ക്കു….” ഞാൻ ഇവിടെ നിന്ന് അടവുകൾ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.
എനിക്ക് അവരതൊക്കെ ചെയ്യണം ചെയ്തു പഠിക്കണം , വല്ലപ്പോഴും വീഴണം …അങ്ങനെ അല്ലെ വളരേണ്ടത്….നമ്മൾ പണ്ട് വളർന്നത്!!!

ഞാൻ അവരുടെ വളരുന്ന കഴിവുകൾ നോക്കി നിന്നു . ഞാൻ അച്ഛനാണ്!
പെട്ടെന്ന് എന്നേം തള്ളി മാറ്റി അവൾ ഓടിപ്പാഞ്ഞു . പാക്കിനെ പയ്യെ എടുത്തു അപ്പുറത്താക്കി. “പിള്ളേരേ… സൂക്ഷിച്ചു പോണേ ….ടാ, എന്റെ കുഞ്ഞിനെ നോക്കിക്കോണേ ….” അവൾ പിന്നേം വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. അവൾ അമ്മയാണ്!
വെറ്റയും പാക്കും അവൾ പറഞ്ഞത് ശരിക്ക് കേട്ടോ ആവോ ….! അവർ കുട്ടികളാണ്!
കുറേ ശരികളുടെ അകവും പുറവുമായി വെറ്റയും പാക്കും അമ്മയും ഞാൻ അച്ഛനും !!

ഹോ എന്തൊരു പുക !!! റോഡ് സൈഡിൽ വീട് വേണ്ടാ വേണ്ടാ എന്ന് പലവട്ടം പറഞ്ഞതാ…..അപ്പോൾ അന്ന് അവളോട് ഞാൻ പറഞ്ഞു പെൺ ബുദ്ധി പിൻ ബുദ്ധി ആണെന്ന്!
മിണ്ടാതെ വാതിൽ അടച്ചു , ജനാലകളും! ഇന്ന് എങ്ങും പോകാനില്ല….അവൾ എങ്ങും പോകാനും പറയില്ല!


 

Advertisements

തെരുവ്

Street

“നിന്റെ കൂട്ടുകെട്ടാണ് നിന്നെ ഇങ്ങനെയൊക്കെ ആക്കിയെടുത്ത്, നിന്നെക്കൊണ്ട് ഇതൊക്കെ പറയിപ്പിക്കുന്നത്….ആ തെരുവിലെ തെണ്ടിപ്പിള്ളേരുടെ കൂടെ നടക്കുന്നകാലത്തോളം നീ നന്നാവില്ല….”

അന്ന് യാത്ര പറഞ്ഞിറങ്ങിയതാണ്. തെരുവിലേക്കല്ല. ദൂരേക്ക്.

അച്ഛനെയും അമ്മയെയും തോൽപ്പിക്കാനാവില്ലായിരുന്നു. ഇവിടെ ഈ ദൂരേക്ക് വന്നത് ആ തെരുവിനെ എന്നിൽ നിന്ന് അകറ്റാനായിരുന്നു.

ഇന്ന് ഞാൻ നന്നായിരിക്കുന്നു. സൗകര്യങ്ങളുടെ ഇടയിൽ നന്മ ആസ്വദിക്കുന്നു. അച്ഛനും അമ്മയും സന്തോഷമായിരുന്നു. പക്ഷെ, ഇതിനിടയിൽ ജീവിതം …?

അവിടെ തെരുവിൽ ഒരു കൊച്ചു കടമുറി വാടകക്ക് എടുത്തു. അവിടെ തെണ്ടിപ്പിള്ളേർക്കു ഇന്ന് ഒരു കൊച്ചു പീടികയുണ്ട്. അവരും കുറച്ചു നന്മ ആസ്വദിക്കുന്നു…ഒപ്പം ഒരുപാട് സ്നേഹവും!

ദൂരെ ഇവിടെ ഞാനും!


pic: google freelicensed.

തിരയും തീരവും.

beach-couple-sitting

തിര തീരത്തോട് : “ഞാൻ വരും, തിരിച്ചു വരും. വരാതിരിക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ല.”
തീരം : “ഞാൻ ഇവിടെ തന്നെ ഉണ്ടാവും. എവിടേക്കും പോകാൻ എനിക്കാവില്ല!”
എഴുപതുകഴിഞ്ഞ അച്ഛനും അമ്മയും ശാന്തമായ തിരകളെയും നോക്കി ഇരുന്നു; മകൻ കടലിന്റെയും തീരത്തിന്റെയും പിന്നെ ഭാര്യയുടെയും ചിത്രങ്ങളെടുക്കുന്ന തിരക്കിലും!


pic : google free licensed.

നനവ്

tears

അവന്റെകണ്ണുകളിൽ അവൾക്കു കാണാമായിരുന്നു…അവളെ തന്നെ!

അവൻ എഴുതി തുടങ്ങി.
എത്രയോ പ്രണയ കഥകൾ ഞാൻ ഇങ്ങനെ തന്നെ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
ഒടുവിൽ ഒക്കെ പഴഞ്ചൻ എന്ന് കൂട്ടുകാർ പറയും മുമ്പേ ഒക്കെ കീറി കളഞ്ഞു.
ഇന്ന് അവളും പറഞ്ഞു നീ ഒരു പഴഞ്ചനാണെന്നു!
ശരിക്കും പഴഞ്ചനാല്ലാത്ത ഒരു കഥയാണ് മുന്നിലുള്ളത്.

അവൻ എഴുതി തുടങ്ങി.

അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ അവൻ നോക്കി. സ്നേഹത്തിന്റെ ഒരു തിളക്കം…പിന്നെ ഏതോ കോണിൽ നിസ്സഹായതയുടെ…?
അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ നോക്കാതെ അവൾ പറഞ്ഞു “നീ ഒരു പഴഞ്ചനാണ്. നമുക്ക് ഇനി….”
ബാക്കി ഒന്നും കേൾക്കാതെ അവൻ അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒന്ന് കൂടി നോക്കി…
അവിടെ ഒരു നനവ് മാത്രം!

ആ പഴഞ്ചൻ കഥയും അവൻ കീറി ചവറ്റുകൂട്ടയിലേക്ക് ഇട്ടു. ആരും ഒരു പഴഞ്ചൻ കഥയുടെ പരാതി പറയാതിരിക്കട്ടെ!


pic : google freelicensed.

മഴയും മണ്ണും…

മഴ വരും മുമ്പ്, മണ്ണ്: അഗ്നിപുകയുന്ന ഉള്ളിൽ കുളിരാണ് നീ! ഇൗ വിണ്ടുകീറിയ ചുണ്ടുകളിൽ ഒരിറ്റു നനവിനായി…..

മഴയുടെ മനസ്സലിഞ്ഞു. എത്രയും വേഗം, എത്രയും കൂടുതൽ…ഇനി മണ്ണ് കരയാൻ പാടില്ല!

മഴ ആർത്തു പെയ്തു…

പേമാരിയിൽ മണ്ണ്: ഒടുവിൽ എന്റെ വിണ്ടുകീറിയ ചുണ്ടുകൾ അടർന്നകന്നിരിക്കുന്നൂ. എന്റെ ഉറച്ച ശരീരം പാളികളായി ഇളകിയോടുന്നു…ഇനി വയ്യ! നീ തിരിച്ചറിവിലേക്ക് മടങ്ങി പോകുക!

നീ നിന്നെ അറിയുന്നില്ല, എന്നെയും!

മഴ: ഞാൻ മടങ്ങുന്നു. ഇനിയും എനിക്ക്‌ തിരിച്ചു വരാതിരിക്കാൻ കഴിയില്ല എന്ന സത്യം ഞാൻ അറിയുന്നു…നീയോ?!


Pic: shot at Home Kerala

Click for English version “Rain and Earth..” here

നന്നേ വെളുത്ത ചിരി…

grandma_knitting

അത്തരത്തിലുള്ള ഒരു സന്ദേശം സാധാരണ ദുഖത്തിന്റെ മൗനവും വഴിയറിയാത്ത വികാരങ്ങളും ഉണ്ടാക്കേണ്ടതായിരുന്നു; പകരം അയാളുടെ മനസ്സിലേക്ക് അവരുടെ നന്നേ വെളുത്ത ചിരിയായിരുന്നു, അതിന്റെ നന്മയുള്ള ഒരു ആത്മാവായിരുന്നു!

അയാൾ: “അമ്മൂമ്മ പോയി !”
അവൾ: “….അമ്മൂമ്മ…..?!…….”
അവളുടെ അങ്കലാപ്പും വിഷമവും പെട്ടെന്ന് മുഖത്തിൽ കടന്നു കയറി…..പിന്നെ നിറഞ്ഞ കണ്ണുനീരിലേക്കും…!
അയാൾ: “94 വയസ്സ്! കഴിഞ്ഞ മാസം വരെ അവർ ഒക്കെ തനിയെ തന്നെ ചെയ്തിരുന്നു!”
അവൾ: “……വയ്യാതായിട്ടും ചെയ്യാൻ ശ്രമിച്ചിരുന്നു!……എന്നാലും….അന്ന് കണ്ടപ്പോഴും….”
അയാൾ:”….അമ്മൂമ്മയുടെ ആരോഗ്യവും, തന്റേടവും, ഇപ്പോൾ ഇങ്ങനെ ഈ പോക്കും ഒക്കെ, ആ വെളുത്ത ചിരിയുടെ പുണ്യമാണ്…..”
അവൾ ഒന്നും പറയാതെ എന്തോ തിരഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു!
അയാൾ: “ശരിക്കും ഭാഗ്യം ചെയ്ത ആത്മാവാണ്….”
അവൾ :”……എന്നാലും…..!!!”
സത്യങ്ങളൊക്കെ മുന്നിൽ വന്നു നിന്നാലും നമ്മൾ പലപ്പോഴും ഇങ്ങനെയാണ്….വികാരത്തിനൊപ്പം കുറെ ദൂരം പോകും. പിന്നീട് തിരിച്ചും വരും!
അയാൾ: “…കഴിഞ്ഞതവണ വയ്യാതായതിനു ശേഷം, ഇരുപത്തതിനാലുമണിക്കൂറും അമ്മൂമ്മക്കൊപ്പം ഏതേലുമൊരു മക്കളെങ്കിലും ഉണ്ടായിരുന്നു! ശരിക്കും പുണ്യം ചെയ്തിരുന്നു അമ്മൂമ്മ!”
അവൾ : “ശരിക്കും! ”
അവൾ, അവർക്കു നൽകാൻ വാങ്ങി, കഴിഞ്ഞ തവണ പോയപ്പോൾ എടുക്കാൻ മറന്ന വെള്ള മുണ്ടും ചട്ടേം അലമാരയിൽ നിന്നും കണ്ടെടുത്തു!.
അയാൾ: “….വിഷമത്തിനു പകരം, നമ്മൾ അവരെ സന്തോഷത്തോടെ ഓർക്കണം, അവരുടെ ചിരി പോലെ…”
അവൾ വെറുതെ ഒന്ന് മൂളി. അവളുടെ മനസ്സ് അത് കേട്ടില്ല!

അയാളുടെ ഓർമകളിൽ അവരുടെ ചിരി മാത്രം. അത് കൂടുതൽ തെളിച്ചതോടെ…..!
അവൾ: “….ഒന്ന് കാണാൻ….”
അയാൾ: “അവരെ കാണാൻ പറ്റുന്നില്ലേ നിനക്ക്? ശരീരം കാണണോ?”
അവൾ:”വേണ്ട!”
അവൾ മറുപടി വേഗം പറഞ്ഞു!

ചിരിയിലൂടെ സ്നേഹവും ത്യാഗവും നന്മയുമൊക്കെ അവർ മക്കൾക്ക് കാണിച്ചു കൊടുത്തു. അത് മുഴുവൻ അവർക്കു കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കിലും, അവരെയെല്ലാം ഒടുവിൽ അമ്മൂമ്മയുടെ അടുത്തെത്തിച്ചു, ആ നേർത്ത നൂലിഴ അത്രമാത്രം അവരെ കൂട്ടിയിണക്കിയിരുന്നു!

മക്കളെയും കുഞ്ഞുമക്കളെയും കാണുമ്പോഴൊക്കെ അമ്മൂമ്മ ഉമ്മ കൊടുക്കുമായിരുന്നു. അതിന്റെ സുഖമുള്ള ചൂടിനെ അവൾ ഒത്തിരി ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു! അതിനു പകരമായി അവൾക്കും അവസാനമായി….?!
വേണ്ട, അന്ന് കണ്ട അവരുടെ നന്നേ വെളുത്ത ചിരി അവളിൽ സ്നേഹത്തിന്റെ ഒരു ചൂടുള്ള ഉമ്മയായി കിടന്നോട്ടെ!

അവൾ: “……ഇനി ഇന്ന് അച്ഛനെ ഫോൺ വിളിക്കണ്ട! അവിടെ തിരക്കുണ്ടാവും. ഒക്കെ ഒന്ന് കഴിയട്ടെ. നാളെ വിളിച്ചാൽ മതി!”
അവൾ കൊച്ചുമോന്റെ പിന്നാലെ ചോറും കൊണ്ട് നടക്കുന്നു…..
“എന്റെ കുട്ടാ വേഗം വാ….ഇതിലൊരുകൂട്ടം അമ്മ വച്ചിട്ടുണ്ട്…..ഓടി വാ ……”
നന്നേ വെളുത്ത ചിരിയുമായി കൊച്ചുമോൻ ഓടികളിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു…..അവളും !

 


pic : Google Free Licensed

വഴികൾ

road

ഈ ഒരു വഴി, ചേരും
പലവഴികളിലേക്കായ്…
ആ പലവഴികൾ
ചേരും, ഒരു വഴിയേ…!
പല വഴിയേ, പല വഴികൾ!
ചേരുന്നത്, എല്ലാം, ഒരു വഴിയേ!
*                 *                   *                         *

നഴ്സറിയിൽ പഠിക്കുന്ന കുഞ്ഞുമോൻ, കാർ റോഡിലേക്ക് ഇറങ്ങിയപ്പോൾ മുതൽ
പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു : “ചേട്ടാ, ഈ വഴി എന്റെ സ്കൂളിലേക്കുള്ളതാ. എന്തിനാ ഇന്ന് നമ്മൾ സ്കൂളിൽ പോണേ? ഇന്ന് സൺ‌ഡേ ഹോളിഡേ അല്ലേ?!”
ചേട്ടൻ: “എടാ, ഈ റോഡ് നിന്റെ സ്കൂളിലേക്ക് മാത്രമല്ല പോകുന്നെ…”

വാദ-പ്രതിവാദം കുറേ നേരം തുടർന്നു! പിന്നെ എപ്പോഴോ രണ്ടുപേരും ഉറങ്ങി!

ആരോ നിയന്ത്രിക്കുന്നെന്ന തോന്നലോടെ കാർ പാഞ്ഞു!
കാർ ഓടിക്കുന്നെന്ന ഭാവത്തോടെ ഞാനും!
വഴികൾ എന്നെ അലട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
പക്ഷെ പിന്നെ തോന്നി, കുഞ്ഞുമോനും ശരി തന്നെ…..;
കുട്ടികൾ രണ്ടുപേരും ശരിയാണ്! അവരാണ് ശരി!
പല വഴിയേ, പല വഴികൾ! ചേരുന്നത്, എല്ലാം, ഒരു വഴിയേ!


pic : Google Free Licensed