The below lines are written in continuation of my friend Akhila’s poem. It is a long pending agreement from me to add to her poem….Just an attempt. Not sure, how much justice to her beautiful poem. So please read her poem at http://wordsandnotion.com/2016/09/30/കാര്മുകില്-വിരഹം/ before reading these lines….. Thank You!
……..
കിളിപ്പാട്ട് തട്ടിയുടയുമീ വനാന്തര നിഗൂഢതയിൽ,
എന്റെ കർണ്ണങ്ങളിൽ ആരോ കാത്തിരിപ്പൂ,
ഉടയാത്ത താള വർണങ്ങൾക്കായി……!
അപ്പോഴാ മഴവില്ലിന്റെ ഓരത്ത്
കാണായി ഒരു സ്നേഹസൂര്യന്റെ
കൺചിമ്മും കിരണബിന്ദുക്കൾ…
കാണായി ഒരു സ്നേഹസൂര്യന്റെ
കൺചിമ്മും കിരണബിന്ദുക്കൾ…
നിന്റെ പ്രണയം പെയ്തൊഴിയാതെ
ബാക്കിയാവുന്നു…!
എങ്കിലും പാതികൂമ്പിയ മിഴികൾക്കു
വെളിച്ചത്തിന്റെ വെള്ളിവീഥിയിലും
കാണുവാനാകുന്നില്ല്ല, സത്യം…!
“നിന്റെ മാര്ഗ്ഗം പ്രണയമോ പ്രതികാരമോ,
എന്തിനെന്നെ നീ കൊല്ലാതെ കൊല്ലുന്നു”
ഇവിടെ ഈ വിരഹവേദിയിൽ
ഞാൻ ഒന്നുകൂടി കണ്ണടച്ചോട്ടെ…!
ഞാൻ ഒന്നുകൂടി കണ്ണടച്ചോട്ടെ…!